De wereld ontroert

Toen begin 1970 de rockband ‘Golden Earring’ bekend werd met de classic song ‘Back home’ en daarna ook de live versie van ‘See me Feel me’ van ‘The Who’ wekenlang op nummer één stond en regelmatig live op TV te zien was veranderde dit de muzieksmaak van JGJ in no-time.

Met Sinterklaas kreeg hij toen zijn eerste gitaar. Tijdens een zomervakantie leerde hij van een vakantievriend de zgn. kwintencirkel, alsmede de akkoorden van enkele typische gitaarsongs. Ondertussen had hij met een jeugdvriendje, die ook een gitaar had gekregen, het duo ‘Firefly’ opgericht. Veel verder dan de eigen buurt zijn ze hier echter nooit mee gekomen.

Met de paar zinnen Engels en drie eenvoudige akkoorden die hij kende schreef JGJ in de begin 70-er jaren zijn eerste song ‘Fly fly’. Na iedere Engelse les en hard oefenen op de gitaar werden de liedjes iets professioneler, maar toch nog niet voldoende om nog eens te laten horen.

Rond zijn 16e jaar schreef JGJ zijn eerste ballad. Deze keer niet in het Engels, maar voor de afwisseling in het lokale dialect. Zo’n dertig jaar later heeft hij dit nummer ‘Allein staon’ nog eens helemaal opnieuw opgenomen, en het is dan ook te horen via zijn portfolio pagina, elders op deze website.

In het begin van de 80-er jaren, heeft JGJ als grap een klein uitstapje gemaakt naar de schlager en feestmuziek. Tot zijn eigen verbazing, zijn er van zijn grootste hit ‘Zoe is ut laeve’ (ook wel bekend onder de beginzin ‘Mooder Bloom...’) in de eigen regio destijds enkele tienduizenden platen van verkocht.

Vanwege het succes duurde dit reisje wat langer als gepland en heeft hij uiteindelijk ruim 50 liedjes in dit genre geschreven, maar na circa 5 jaar was het genoeg geweest en wilde hij terug naar zijn roots.

In het midden van de 80-er jaren begon JGJ ook Nederlandse teksten te schrijven. Voor de begeleiding gebruikte hij veelal muziek uit synthesizers, elektronische keyboards en drumcomputers wat toen een rage werd.

Het mooie was, dat dankzij de grotere en snellere personal computers hij hiermee ook nog eens zijn eigen studio maakte en zijn nummers volledig zelf kon arrangeren en produceren. Iets wat ondertussen heel normaal is geworden, maar destijds een unieke ervaring was.

Doordat JGJ steeds meer tijd besteedde aan zijn werk en zijn gezin werden zijn muzikale activiteiten steeds minder. Begin deze eeuw pakte hij de draad weer op en ging songs die hij ooit geschreven had weer zelf opnemen met het muziekprogramma 'Logic' van Emagic op PC.

Behalve dat hij alle arrangementen schreef en alle muziekpartijen zelf inspeelde, probeerde hij deze ook in te zingen. Daar zijn zangtalenten echter niet zo goed waren, moest hij iedere zin wel tien tot twintig maal opnieuw inzingen en moest dan nog met veel knip- en plakwerk woorden uit verschillende opnamen bij elkaar zetten, zodat de uiteindelijke zinnen tenminste zuiver te horen waren.

Na enkele songs op deze manier opgenomen te hebben, werd het bedrijf Emagic opgekocht door Apple dat stopte met de versie voor PC's, zodat het programma niet meer werkte op de nieuwere PC's met moderne Windows versies. Toen werd het stil met de muziek en leek muziek alleen nog maar een hobby uit zijn verleden.

Na zo'n 15 jaar nauwelijks nog muziek gespeeld te hebben, kroop het bloed toch weer waar het niet gaan kon. Hij kocht zich een trompet en leerde er op spelen, met de bedoeling om samen met anderen weer muziek te gaan maken.

De covid-periode gooide echter al snel roet in het eten, waardoor van samenspelen niet veel meer terecht kwam. Pas enkele jaren later kon hij hier weer mee doorgaan, en hij speelt nu dan ook regelmatig voor de gezelligheid in een orkest.

Midden jaren twintig bereikte JGJ zijn pensioen, waardoor hij het opnemen van zijn eigen muziek weer op kon pakken. Deze keer met het muziekprogramma 'Cubase Pro' op de PC.

Ook nu maakt hij wederom alle arrangementen zelf en speelt hij ook weer zelf alle muziekpartijen (voornamelijk met toetsinstrumenten). Daarnaast maakt het Cubase Pro programma het opnemen van de zang veel gemakkelijker, omdat de techniek ook weer stappen vooruit gemaakt had. Foute tonen e.d. konden nu eenvoudig en snel aangepast worden, zodat een perfecte zangpartij ook voor minder goede zangers haalbaar werd.